W poprzednich odcinkach...
- Co tam, braciszku? - Dowiedziałem się o Darrylu.
- Co się stało? - To przez Quitman.
- Quitman? - Dzieciaki z buntu.
Bucik zaatakował Darryla, więc ja zaatakowałem jego.
- Reprezentował go Jackson Brooks. - Jackson.
Zbudujemy solidną sprawę i się ich pozbędziemy.
Bobby, możemy cię nagrać? Mamy świadka.
Nagramy go i powie nam, co widział.
Naczelnik widział go jako ostatni.
- Żałuję, że nie postąpiłem inaczej. - Brawo!
Winisz wszystkich, tylko nie siebie. Biedny Bobby wykonywał tylko pracę.
- To kłamca. - Skąd wiesz?
Mówił, że nie bywał na tych imprezach.
- Masz gdzie schować kamerę? - Zostawisz ją u mnie?
- Tak, bo ci ufam. - Miałem dzisiaj gości.
Chłopaki z Quitman. Pomyślałem, że powinieneś wiedzieć.
Przysięgam, że nie wiem, co działo się na tych imprezach.
- Co tam, Jackie? - Jadę do sądu. Co u ciebie?
No wiesz, ćwiczę. Utrzymuję się w formie.
Spróbuję się dzisiaj dowiedzieć, co robił Petey po opuszczeniu Quitman.
Łącząc jego zniknięcie z naczelnikiem, będziemy mogli go oskarżyć o morderstwo.
Brzmi jak plan. Mogę jakoś pomóc?
Tak, miej oko na Gila.
Opłaci się to, ale zajmie to trochę czasu...
- Jest niecierpliwy, prawda? - Nie martw się tym.
- Mamy dzisiaj robotę, będzie dobrze. - Dobra, muszę kończyć. Pogadamy później.
- Podaj mi chleb kukurydziany. - Dobrze.
Jak w kościele? Nowa kuchnia przygotowana?
Wszystko dobrze, wykonawca już skończył.
- Otwieramy jutro wieczorem. - Mogę już pójść?
- Spotykam się z Kendrą. - Jasne, nie wracaj za późno.
- Co z chłopakami z Quitman? - Nie martw się nimi.
Nie martwić się nimi? Jesteś walnięty.
A jeśli śmierć Darryla była tylko początkiem?
Co jeśli planują wypowiedzieć nam wojnę?
Wyluzuj.
Ten biały adwokacina nic na nas nie ma.
Zajmuję się tym.
Jeśli mi zaufasz, nic ci nie będzie.
Już to wcześniej słyszałem.
Dawaj kasę!
Terry, musimy uciekać!
Dawaj forsę!
Dawaj kasę!
Spadamy!
- Ręce do góry! - Odsuńcie się od siebie!
- Rzuć broń! - Ręce na widoku!
Rzuć broń!
To nie jest tego warte!
Rzuć broń!
- Przestań się opierać! - Terry, nie!
Terry! Terry!
Mój były klient, Troy Meyer.
Złapali go, kiedy z kolegą zrzucał cegły na autostradę i jedna zabiła kierowcę.
Skazany za nieumyślne spowodowanie śmierci w 2012.
Dostał osiem lat?
Mimo, że udowodniłem, że to tylko dziecięca głupota.
- Notowany? - Nie, ale kończy 19 lat
i zajmie się nim sąd dla dorosłych. Prokurator chce go wysłać do Huntsville.
- Więc to przesłuchanie zatwierdzające? - Dokładnie, a ty masz w tym doświadczenie.
Tak, zajmowałem się tym, ale nienawidzę tego.
Stan nie ma prawa zamknąć go w więzieniu dla dorosłych.
Zgadzam się, i dlatego potrzebuję pomocy.
To jego rodzice. Niezbyt się ucieszą na mój widok.
Idziemy?
To przesłuchanie będzie dość proste. To sędzia podejmie ostateczną decyzję.
Wiele razy się tym zajmowałem. Musicie tylko siedzieć i się uśmiechać.
Sędzia będzie na was patrzył, dobrze?
Kochanie.
- Jesteś piękny. - Usiądź.
Jak leci, Troy?
Znamy się? Mówisz, jakbyśmy się znali.
- Kto to u diabła? - To Jackson.
Ja jestem Marina. Pamiętasz Aarona?
Jesteśmy prawnikami, którzy chcą ci pomóc, więc spokojnie.
Wiem, że jesteś przerażony, Troy. To normalne.
Ale jesteśmy tu, żeby ci pomóc, więc musisz robić, co powiemy.
Jasne?
Jasne.
Świetnie.
Zacznijmy od twojej ostatniej oceny.
Chciałeś wyjechać bez pożegnania, Bobby?
-=P.O.L.I.S.H. TEAM=-
Tłumaczenie: Prażony Korekta: Brunsiaczek
Co myślisz?
Niedobrze, że sprawiał tyle kłopotów w poprawczaku.
Nie martwię się.
Wygląda trochę inaczej, ale nadal jest przerażonym dzieciakiem.
- Widzieliśmy tę samą osobę? - Musimy go uczłowieczyć.
Prokurator opisze go jako potwora, ale wcześniej taki nie był.
To wina poprawczaka, a Huntsville to pogorszy.
Mamy się skupić na resocjalizacji? To niezbyt nam pomoże.
Przyda to się na zakończenie. Opieraj się na dokumentach z poprawczaka.
Musi powiedzieć sędziemu, dlaczego naprawdę to zrobił.
W porządku?
- Weź to. - Co to?
Niech Laurie pomoże kupić ojcu garnitur.
Biała koszula, niebieski krawat. Przyda się to na przesłuchanie.
- A ty gdzie idziesz? - Zająć się inną sprawą, ale dacie radę.
Nie skończy w Huntsville na naszej zmianie.
Wrócę.
Dennis, jesteś?
- Cześć, Pam. - Kolejna wiadomość od wykonawcy.
90 dni bez opłacenia.
- Zajmę się tym. - Tak mówiłeś po 60 dniach.
- Otwarcie jest dzisiaj, więc... - Zajmę się tym, Pam.
Dziękuję.
Dobrze.
Przepraszam.
- Mogę jakoś pomóc? - Oscar Salcido, policja.
Pracuję z detektyw Winters. Szukam Gila Harrisa.
To mój chłopak.
- Czego pan... - Chciałem z nim porozmawiać.
- Dokumenty głoszą, że to jego biuro. - Wyjechał coś załatwić.
- Chodzi o Bucika? - Właściwie to nie.
Zajmuję się morderstwem Darryla Williamsa.
- Kogo? - Darryla Williamsa. Zna go pani?
Nie, a co Gil może o tym wiedzieć?
Gdzie pan Harris był trzy noce temu pomiędzy północą a trzecią nad ranem?
W domu.
- Jak każdej innej nocy. - Dobrze.
- Nadal jeździ szarym autem? - Tak.
- Wie pani, gdzie dzisiaj pojechał? - Tak, zajmuje się przebudową.
Na końcu Lakeview Drive.
Nie będę zawracał głowy. Dziękuję za poświęcony czas.
Nie ma problemu.
Nie odbieram bez przyczyny. Zostaw wiadomość.
Gil, gdzie u diabła jesteś? Mieliśmy przychodzić do pracy wcześniej.
Musimy zamontować płyty, a ty się nie pojawiasz.
Nigdy tak nie robiłeś. Przyjeżdżaj tutaj.
Obyś miał jakiś dobry powód.
- Nie cieszysz się, że mnie widzisz? - Mówiłem, że mi przykro.
Wiem, że jest ci przykro. Lepiej, kiedy oczyściłeś sumienie?
- Czego chcesz?! - Chcę prawdy, Bobby!
Całej prawdy!
Powiedziałem wam wczoraj wszystko.
Nie, nie powiedziałeś.
Nie powiedziałeś prawdy o imprezach naczelnika.
Co powiedziałeś o imprezach u naczelnika?
Nic nie wiem o...
- Myśl, Bobby. To byłeś ty! - Nie.
Ty wyciągnąłeś mnie z łóżka i mnie tam zaciągnąłeś.
Bobby, popatrz na mnie. Wiele zapomniałem, bo musiałem przetrwać.
- Ale wiem, że tam byłeś. - Nigdy nie wszedłem do środka.
Przestań kłamać!
Przysięgam, że nigdy nie wszedłem do środka!
Nic nie rozumiesz.
Mam kulę, która czekała na to 28 lat.
Więc albo powiesz mi, co się wydarzyło.
Całą prawdę.
Albo przestrzelę twój mózg i zostawię cię robakom.
Co ty na to, Bobby?
Chcesz pogadać?
- Kiedy to było? - '88.
Wszystkie akta rodzin zastępczych hrabstwa Harris z 1988.
'86, '87, '88.
Dziękuję.
Żadnego jedzenia w pobliżu akt. Odłóż wszystko na swoje miejsce.
- Mam tu wszystko ułożone, jasne? - Jasne, dziękuję bardzo.
Brak żadnego przeniesienia i brak aktu zgonu.
Laurie.
Możesz zobaczyć czy Chuck i Lorraine Cooper nadal tam mieszkają?
Nie ma problemu. Pani West czeka w twoim biurze.
Dziękuję.
Cześć.
Musiałam z tobą pogadać, więc podałam się za klientkę...
- W porządku. Co się stało? - Chodzi o detektyw Winters.
Jej partner chciał porozmawiać z Gilem o morderstwie jakiegoś Darryla Williamsa.
Kto to, u diabła?
Darryl Williams to ten, którego zaatakował Bucik.
- Co Gil ma z tym wspólnego? - Nie wiem, pytałaś?
Tak, wydzwaniam do niego od rana, ale nie odbiera, więc zaczynam się martwić.
- Potrzebuje adwokata? - Nie, na pewno nie ma z tym nic wspólnego.
- Dobrze? - To co się dzieje?
- W co się wplątaliście? - W nic, Jessie.
Serio?
Więc Bucik pobił Bogu ducha winnego faceta na ulicy,
potem Bucik umiera, a wobec Gila wszczynają śledztwo w sprawie morderstwa?
Mam uznać to za przypadek?
Policja wie, że Bucik był naszym przyjacielem.
- Sprawdzają tylko poszlaki. - Jest coś jeszcze i o tym wiesz.
- Czego mi jeszcze nie mówisz? - To ci wystarczy.
Czyli muszę coś wiedzieć... Czemu ciągle coś ukrywasz?
- Bo próbuję cię chronić, Jessie. - Sam się ochroń...
- Cześć. - Przepraszam, mamy zebranie...
W porządku, wejdź.
Marina, to Jessie West. Stara przyjaciółka.
- Miło cię poznać. - Jessie, to Marina. Partner zarządzający.
I moja narzeczona.
Narzeczona?
- Tak. - Świetnie. Gratuluję.
Dziękujemy.
Jessie wpadła zasięgnąć porady prawnej w sprawie wynajęcia kawiarni...
Przyszłaś do dobrego człowieka. Miło poznać starych przyjaciół Jacksona.
Zaczynałam myśleć, że jego przeszłość to tajemnica.
Przepraszam, ale muszę uciekać. Pogadamy później.
- Dziękuję bardzo. - Pewnie.
- Miło było poznać. - Ciebie również.
Dzięki, że wpadłaś.
- Jak się nazywała? - Donna Curtis.
Była biologiczną matką Petey'ego... Petera.
Po tak długim czasie chce go poznać?
Tak, a jako adwokat próbuję go zlokalizować.
Dokumenty wskazują, że mieszkał z panią aż w 1988 trafił do poprawczaka, tak?
Złapali go jak kradł fajerwerki. Nadal uważam, że to nie on.
Wrócił po odbyciu kary?
Chciałabym, żeby tak zrobił. Kochałam go, jakby był moim dzieckiem.
Mój zmarły mąż Chuck, pojechał po niego do Quitman, ale go nie było.
Wyszedł przed przyjazdem pani męża?
Naczelnik powiedział, że był agresywny, więc umieścili go w specjalnej grupie.
Naczelnik pokrył wszystkie nasze koszty,
a Chuck postanowił, że to koniec.
- Naczelnik zapłacił? - Tak powiedział mój mąż.
Prawda jest taka, że mieliśmy wtedy zbyt dużo dzieci.
Uznałam, że lepiej będzie, jak Peterem zajmie się stan.
Mam nadzieję, że wiedzie teraz szczęśliwe życie.
Na pewno tak jest. Dziękuję za poświęcony czas i gościnę.
Dziękuję bardzo.
Nie wiedziałam, że szpital oferuje pomoc żałobnikom.
- Cieszę się, że pan zadzwonił. - Ciężko poradzić sobie ze stratą bliskiego.
Jak się pani trzyma?
Jak widać niezbyt dobrze.
Rozmowa potrafi pomóc. Proszę opowiedzieć mi o swoim mężu.
Jaki był?
Był zabawny.
Był troskliwy.
Bystry.
Kochający.
Przynajmniej tak uważałam.
Skoro tak pani myślała, to musiała być prawda.
To dlaczego zrobił coś takiego?
Nie wpadał w furię. Nie był nienawistny.
Był miłym i dobrym człowiekiem.
Czasami dobry człowiek jest zdolny do złych czynów.
Najważniejsze jest to, abyśmy wybaczali naszym ukochanym ich grzechy.
I w tym problem.
Nie mogę wybaczyć Bucikowi.
Nie wiem czy kiedykolwiek wybaczę sobie.
W dzień, kiedy został aresztowany wziął podwójną zmianę.
Nie chciał jechać do Houston, ale go zmusiłam.
Powiedziałam, że potrzebujemy pieniędzy dla dziecka.
Nadal by tu był, gdyby nie ja.
W listopadzie 2015 znowu trafiłeś do izolatki, zgadza się?
- Tak. - Znowu za bójkę?
- Tak myślę. - Myślisz?
Uderzyłeś innego więźnia metalową tacką w stołówce?
Tak, uderzyłem go.
Jeszcze jedno pytanie, panie Meyer. Ma pan na szyi tatuaż gangu "210"?
- To nic nie znaczy. - Czy został pan członkiem gangu?
Nie.
- Więc po prostu się panu podoba. - Sprzeciw.
Odstępuję, nie mam pytań.
Ciężko było w poprawczaku, Troy?
Tak.
Ile miałeś lat, kiedy zostałeś aresztowany?
14.
Miałeś wcześniej jakieś problemy z prawem?
Nie.
Opowiedz sądowi o wydarzeniu, o którym wspomniał pan Watson.
Kiedy się tam dostałem stałem się automatycznie celem.
Inne dzieciaki ciągle się na mnie wyżywały.
Najpierw ćwiczyłem, żeby stać się silniejszym, i żeby móc się bronić.
- Podziałało? - Nie, ciągle przychodzili.
Najpierw broniłem się, kiedy zaatakowali mnie na pryczy. Dostałem izolatkę.
Potem próbowali ukraść mi rzeczy, zaatakowałem ich i dostałem 4 tygodnie.
Byłem skończony. Potem...
Co?
W porządku.
- 3. i 4. walkę rozpocząłem ja. - Czemu to zrobiłeś?
- Nie wiem. - Wiesz, Troy.
Zrobiłeś to, bo izolatka była jedynym miejscem, w którym czułeś się bezpieczny?
Tak.
A dlaczego masz ten tatuaż?
Powiedzieli mi, że jeśli sobie go nie zrobię,
to będą bili mnie każdego dnia.
Mówili, że w Huntsville będzie gorzej...
Przepraszam, wysoki sądzie. Nie chcę iść do Huntsville.
Nie chcę być już dłużej zamknięty.
Panie Cook. Detektyw Salcido, policja.
- Ma pan chwilę? - Pewnie, pozwolenie na budowę...
Mam kilka pytań do pana i kolegi odnośnie Darryla Williamsa.
Kolegi tu nie ma.
Mamy świadka, który widział szare auto przed domem Darryla w noc morderstwa.
- Co to ma wspólnego z nami? - W środku był czarny i biały mężczyzna.
Mówiliście, że tej nocy byliście w domu.
Zmieni pan coś w tej wersji? Czy mam rozumieć, że biały i czarny...
Rozumiem.
Byliśmy tam, ale nie wysiedliśmy z samochodu.
Będę w 100% szczery. Nie mówię, że nie chcieliśmy czegoś zrobić.
Ale nie zrobiliśmy. Postaliśmy tam 10 minut i odjechaliśmy.
Pojechaliśmy do Blanco na kilka piw.
- A potem? - Co potem?
- Odwiózł mnie do domu i wrócił. - Więc pan Harris mógł tam pojechać?
- Nie, nie zrobiliśmy tego. - Wydaje się pan dość pewny.
Tak, bo go znam. Lepiej niż ktokolwiek inny.
Znamy się od lat.
Wiedziałam, że to błąd. Powinniśmy byli wrócić do Atlanty.
- Jesteśmy tu tydzień. - A ja nie widziałam żadnego czarnego.
Nie mówiąc już o sąsiadach.
Nie witają nas z otwartymi ramionami. Potrzeba czasu.
Jak długo Shawny nie wyjdzie z domu, bo coś może stać mu się na zewnątrz?
Cześć, jestem Shawn Cook. Nasza rodzina wprowadziła się obok,
więc pomyślałem, że się przedstawię i z kimś zaprzyjaźnię.
Nie.
- Cześć, jestem Shawn, a moja rodzina... - Nie mogę rozmawiać z obcymi.
Cześć, jestem Shawn.
Jestem nowy w okolicy.
- I? - Nigdy nie zaszedłem tak daleko.
Widziałem ciężarówkę do przeprowadzki. Samochód w kształcie wyścigówki...
Ale macie ogromny telewizor.
Jestem Gil. Grasz na Nintendo?
Pewnie.
Chodź pogramy zanim przyjdzie moja zastępcza matka i każe nam przestać.
Super!
Nie odbywało się to co tydzień. To było nieplanowane.
Naczelnik wezwał mnie po południu i powiedział, że pora na imprezę,
wiedziałem, że muszę kupić alkohol dla wszystkich.
Jak to dla wszystkich? Kim byli pozostali?
Głównie przyjaciele naczelnika.
Czasami widziałem innych ludzi. Jakieś grube ryby, no wiesz.
Politycy.
Co było potem?
Co się stało?!
Kiedy zaczęła się impreza, wezwał mnie i kazał przyprowadzić swoich ulubieńców.
Ulubieńców?
Tak.
Byli też inni.
- Naprawdę nie pamiętasz? - Boże...
Były jakieś pigułki. W sali mieliśmy jakieś pigułki.
Tej nocy nie wydarzyło się nic, co chciałbym zapamiętać.
Pamiętam to.
Czasami wyglądałeś bardzo dziwnie.
Naczelnik musiał robić dziwne rzeczy w tym domu.
Nie możesz teraz przez to spać?
To musiało być prawdziwe piekło.
Co teraz powiesz?!
Nie celuj w kogoś, jeśli nie masz odwagi pociągnąć za spust!
Teraz zacznie się prawdziwa impreza.
Siostro, masz o nim jakieś wieści?
Nic. Shawn, zaczynam się martwić.
- Powinniśmy go zacząć szukać? - Znasz go tak jak ja.
Czasami chce pobyć sam.
Nie będę siedziała z założonymi rękami.
Pojeżdżę trochę po okolicy, posprawdzam różne bary.
Mam nadzieję, że nie upija się na śmierć.
Wrócił wczoraj jakiś dziwny, a ja nie wiem czemu, a potem...
Budził się w środku nocy.
Słyszałam odgłosy, jakby oglądał telewizję.
Nie martw się, dobrze? Na pewno nic mu nie jest.
Muszę kończyć, ale dam znać, kiedy czegoś się dowiem.
- Cześć. - Cześć.
Nie jesteś już taki cwany, co?
Wszystko wam powiedziałem, ale to nie wystarczyło.
Zbieraj się i idź do diabła.
Szkoda, że masz taką kiepską pamięć. Zwłaszcza jeśli chodzi o imprezy.
Teraz, kiedy o nich myślę, bardzo dobrze je pamiętam.
Nie tylko was tam przyprowadzałem, ale wchodziłem i dobrze się bawiłem.
Dokładnie tak było.
Byliście tam, żebyśmy mieli się z czego pośmiać.
Byliście małpami w naszych klatkach.
Naczelnik zawsze się cieszył, kiedy przychodziłeś.
Zawsze uważałem, że ci się to podobało.
Uśmiechałeś się na wszystkich zdjęciach.
Tego też nie pamiętasz?
Tak, Red był wspaniałym fotografem.
Zrobił ci wiele zdjęć.
Pewnie naczelnik ciągle je ogląda, kiedy czuje się samotny.
Podoba ci się to?
Wiedza, że ciągle dotrzymujesz mu towarzystwa?
Tak?
Tęsknisz za nim, prawda?
No pewnie.
Zatrzymaj się.
Nick, mam dzisiaj kilka spraw do załatwienia, więc dalej pojadę sam.
- Miłego popołudnia. - Dziękuję bardzo.
Wysoki sądzie, to dobre dziecko.
Starał się jak mógł postępować słusznie.
Ukończył szkołę.
Pracował w więziennej bibliotece, a teraz marzy o pójściu na studia,
jak każdy z jego rówieśników.
Wszystko, co zrobił, zrobił, aby przetrwać.
Możecie go za to winić.
Troy przed osadzeniem nie był tak agresywny.
Ale będzie taki, jeśli wyśle go pan do Huntsville,
bo prawda jest taka, że w więzieniu jesteś albo oprawcą albo ofiarą.
Nikt nie powinien wybierać, kim być, a zwłaszcza 19-letnie dziecko.
Troy popełnił błąd.
Ale zapłacił już za ten błąd.
System zabrał mu dzieciństwo, a to już jest wystarczające.
Nie odbierajcie mu nadziei.
Nie odbierajcie mu przyszłości, bo to nie będzie sprawiedliwość.
Dziękuję, wysoki sądzie.
Przykro mi z powodu tego chłopaka, ale możesz winić tylko siebie.
Nie mogę ryzykować, że znowu mnie znajdziesz.
Wiesz, co?
Dostaliście to, na co zasłużyliście.
Przekażę naczelnikowi, że przesyłasz pozdrowienia.
Nie prowadzą z nami wojny.
Zawsze byłeś wrzodem na dupie, ale nie mam teraz na to czasu.
Mówię ci, Bucika nie miało być tego dnia w Houston.
To przypadek.
Przypadek wysłał Darryla do szpitala, zapomniałeś?
Nie zapomniałem.
Tak, spuścili mu łomot, ale to nie było planowane.
Oni na nas nie polują. Nie musisz zaczynać z nimi wojny.
Nie zacząłem z nimi wojny. To oni to zaczęli.
- Bronię tylko swojego. - Odpuść, Terry.
Straciliśmy Darryla. Chcesz być następny?
Chcesz, żeby Leesha szła przez życie bez ojca?
Mam nowinę.
Wielebny Thomas powiedział, że będę idealną osobą, aby zaśpiewać w Wigilię.
Zawsze świetnie śpiewałaś, kochanie. Będę siedział w pierwszy rzędzie.
Wszyscy będziemy.
Już zaczynam się denerwować.
Boże, nie!
Den?
Ruszaj się!
Den, idziemy!
Stąpasz po cienkim lodzie, skoro chcesz mnie obwinić o śmierć twojego tatusia.
- Przyjechali wtedy po ciebie. - Przyjechali po nas.
Więc obaj jesteśmy winni tego, że twój tata teraz nie żyje.
- Byliśmy w tym razem. - Tak, ale ja się wypisałem.
- Też powinieneś o tym pomyśleć. - Nie można się tak po prostu wypisać.
Wypuściłem cię. Poręczyłem za ciebie.
Takie są zasady.
Myślisz, że mówienie jakiś wyszukanych słów, oblanie się wodą święconą,
zmieni, kim jesteś?
Myśl dalej.
Zawsze będziemy tacy sami, D.
To jest w naszych duszach.
Zapomniałabym o mojej cotygodniowej ofierze.
Najważniejsze, żeby było, nieważne skąd, prawda?
Nie ma za co.
Bobby?
Dzień dobry, Terry Bausch z Bausch Nursery.
Chodzi o zepsuty zraszacz.
Powinnam zwracać większą uwagę. Naprawi to pan?
Tak, to dość typowe. Trzeba tylko odciąć dopływ wody.
- Dobrze, a gdzie to może być? - Zazwyczaj jest gdzieś z tyłu domu.
Jasne.
Nie ma zaworu. Mają państwo piwnicę?
- Tak. - Pewnie tam jest.
Dobrze.
- Pokazać? - Poproszę.
- Jackie, co tu robisz? - Zadzwoniłem po niego.
Co się stało?
To twoja zaliczka, jesteś moim adwokatem.
- Co zrobiłeś, Gil? - Zastrzeliłem Bobby'ego.
- Co? - Zastrzeliłem sukinsyna.
- To takie dobre uczucie. - Dobrze się czujesz?
- Świetnie, stary. - Zwariowałeś?
Jeśli gliny się dowiedzą, wszyscy pójdziemy siedzieć.
Jackie, wyluzuj. Nie jesteśmy głupi, dobra?
Pomogłem mu posprzątać i pozbyć się ciała.
- Jesteś współwinny morderstwa! - Nikt się nie dowie, Jackie!
- Miałeś go pilnować! - Tak zrobiłem, pomogłem mu!
Shawn uratował mi dupę!
Bez niego byłbym martwy! Bobby celował mi w głowę!
Nie stałoby się to, gdybyś tam nie poszedł!
- Mieliśmy postępować z godnie z prawem. - Zapomnij o prawie!
Prawo nie pomogło nam w Quitman i nie pomaga nam teraz!
- Nie wiedzą, kto zamordował Bucika! - Zaufałem ci.
Popełniłem błąd.
Nic się nie zmieniłeś. Ciągle tylko chodzi o ciebie.
- Co to znaczy? - To znaczy, że to wszystko spieprzyłeś.
Myślisz, że wygrałeś osobistą potyczkę, ale przegrałeś naszą wspólną wojnę.
Nadal mamy nagranie z przyznaniem!
Przyznanie? Od trupa?! Pomyśl trochę.
To wygląda jakbyśmy go do tego zmusili.
To łączy nas z morderstwem. Pomyślałeś o tym?
Daj kamerę. Musimy się jej pozbyć.
- Dawaj tę pieprzoną kamerę! - Idę po nią! Jest w sejfie!
Chwila.
Nie ma jej.
- Co? - Widziałem jak ją wkładasz.
Wsadziłem ją do sejfu, przysięgam.
Ale zapomniałeś go zamknąć.
Nie chcieliśmy cię skrzywdzić.
Gdybyś się dowiedziała, co tam się wydarzyło...
Tak, ale przez te wszystkie lata...
Zawsze uważałam, że w Quitman było strasznie,
a potem zobaczyłam jak zmieniliście się, gdy stamtąd wyszliście...
Nie myślałam, że to było takie okropne, dopóki nie usłyszałam tego na nagraniu.
Przeszliśmy przez to razem.
Dlaczego mi nie powiedzieliście?
Nie zmieniłoby to mojego uczucia do was, przeciwnie, zaczęłabym was bardziej kochać.
To przez moją pijaną matkę.
Byliście tam tylko dlatego, że chcieliście mnie bronić.
Zgodziliśmy się nigdy o tym nie mówić.
- Tylko tak mogliśmy to przetrwać. - I udało się.
Na dłuższy czas.
Aż Bucik wpadł na Darryla.
- Więc morderstwo Darryla... - Nie.
Nie mieliśmy z tym nic wspólnego.
Ale mieliście coś wspólnego z Bobbym Marksem?
On był pierwszy?
To jakaś zemsta? Co planujecie dalej?
Nie ma nic dalej.
Spadam.
Pan pobłogosławił nam, abyśmy się tutaj zebrali.
Ta nowa kuchnia nie tylko pomoże naszej parafii,
ale także pomoże nam szerzyć dobre słowo w naszej wspólnocie.
To zaprawdę jest dobry dzień.
Dziękuję wam wszystkim za waszą ciężką pracę.
Ugotujmy coś.
Ciężko cię złapać.
No wiesz...
Reszta kasy, Dennis. Inaczej zabieram piec.
Dobra.
- Dzięki. - Do zobaczenia.
Zostawisz mnie?
Co?
Nie.
Odebrałem dzisiaj komuś życie.
Ale nie poszedłem go zabić.
Potrzebowałem tylko odpowiedzi.
Rozumiesz?
Boże, o tylu rzeczach ci nie powiedziałem.
Nic nie szkodzi, możesz powiedzieć mi wszystko.
Wszystko, rozumiesz?
Jestem przy tobie.
Chcę ci powiedzieć.
Bobby Marks był strażnikiem w Quitman, który wyciągnął mnie nocą z mojej pryczy.
Zabierał mnie na te imprezy.
Skarbie, tu Deb.
Będę dzisiaj piła u Loli, gdybyś chciał wpaść.
Wisisz mi drinka.
Dawno się nie widzieliśmy. Daj znać, co u ciebie.
Cześć, tu Shawn.
Cześć. Wszystko w porządku?
Tak.
Upewniam się, że wszystko u ciebie dobrze.
Ja też za nim tęsknię.
Marina, wróciłem!
Kochanie?
Cześć, gratuluję.
- Czemu? - Wygraliśmy.
Sedzia odrzucił orzecznictwo.
Troy wychodzi i dostanie dwa lata dozoru.
To niesamowite.
- Świetnie się tam spisałeś. - Tak jak ty.
- Wyjdziemy to uczcić? - Nie.
Chcę pobyć z tobą.
Chcę coś ugotować.
- Co? - Tak, chcę coś ugotować. Weź prysznic.
Coś ci przygotuję.
- Co to? - Zostawił to facet z Nursery.
- To oferta dotycząca naszego ogródka. - Facet z Nursery?
Tak, naprawił zraszacz. Musiał wejść i zakręcić wodę.
Przepraszam, że tego nie zobaczyłam.
Wyglądasz na zmęczonego, może coś zamówimy i obejrzymy film?
Pewnie, zamówmy coś.
- Co się stało? - Nic, myślałem, że to coś innego.
Zamówmy coś.
Weź prysznic.
Zapraszamy na: www.facebook.com/polishteam.web